Η πιο συνηθισμένη επέμβαση στον ώμο δεν είναι περισσότερο αποτελεσματική από μια εικονική επέμβαση

Μία από τις πιο συνηθισμένες χειρουργικές επεμβάσεις στον δυτικό κόσμο είναι πιθανώς περιττή, σύμφωνα με μια νέα μελέτη


Το Φιλανδικό Πρωτόκολλο Αξιολόγησης της Αρθροσκόπησης Επέμβασης στον Ώμο (Finnish Subacromial Impingement Arthroscopy Controlled Trial – FIMPACT) συνέκρινε και αξιολόγησε τα αποτελέσματα της χειρουργικής αποκατάστασης του συνδρόμου πρόσκρουσης ώμου, με μια εικονική χειρουργική επέμβαση. Μετά απο 2 χρόνια που διήρκεσε η μελέτη, οι συμμετέχοντες, τόσο εκείνοι της ομάδας που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση, όσο και αυτοί της ομάδας της εικονικής επέμβασης, είχαν εξίσου μικρό πόνο στον ώμο και ήταν εξίσου ικανοποιημένοι με τη συνολική κατάσταση του ώμου τους.


Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτός ο τύπος χειρουργικής αντιμετώπισης δεν είναι μια αποτελεσματική μορφή αποκατάστασης γι αυτό το πολύ συνηθισμένο πρόβλημα του ώμου. 
“Με αποτελέσματα τόσο ξεκάθαρα, αναμένουμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές στις σύγχρονες θεραπευτικές πρακτικές”, δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης χειρουργός Dr Mika Paavola και ο καθηγητής Dr Teppo Järvinen, από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ελσίνκι και το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. 

Τα προβλήματα της ωμικής ζώνης είναι πολύ συνηθισμένα και επιβαρύνουν σημαντικά τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Η πιο συνηθισμένη διάγνωση για τον πόνο στον ώμο είναι το σύνδρομο πρόσκρουσης και η πιο συνηθισμένη η χειρουργική αποκατάσταση, με αποσυμπίεση μέσω αρθροσκοπικής επέμβασης. Η αρθροσκόπηση σύμφωνα με το Merriam Webster Dictionary είναι: ελάχιστα επεμβατική χειρουργική διαδικασία που περιλαμβάνει οπτική εξέταση του εσωτερικού μιας άρθρωσης με αρθροσκόπιο, με σκοπό  να διαγνώστουν ή να θεραπεύτουν διάφορες καταστάσεις ή τραυματισμοί της άρθρωσης και ειδικότερα να επιδιορθωθούν ή να αφαιρεθούν ιστοί ή οστά που έχουν υποστεί βλάβη).“Με σχεδόν 21.000 χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης που πραγματοποιούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο κάθε χρόνο και δέκα φορές περισσότερες στις ΗΠΑ, ο αντίκτυπος αυτής της μελέτης είναι τεράστιος”, εξήγησε ο επικεφαλής καθηγητής Simo Taimela, διευθυντής έρευνας του Φινλανδικού Κέντρου για Ορθοπαιδική – FICEBO) στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι.Αυτή η έρευνα επιβεβαιώνει προηγούμενες τυχαιοποιημένες μελέτες, που δείχνουν ότι η χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης του ώμου δεν ελαττώνει τα συμπτώματα των ασθενών περισσότερο από ότι η Φυσικοθεραπεία. 
Παραδόξως ωστόσο, ο αριθμός των χειρουργείων αποσυμπίεσης έχει αυξηθεί σημαντικά, παρόλο που δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις για την επίδραση της χειρουργικής επέμβασης στα υπάρχοντα συμπτώματα.

Η μελέτη FIMPACT περιελάμβανε 189 ασθενείς που πάσχουν από επίμονο πόνο στον ώμο για τουλάχιστον τρεις μήνες, παρά τη λήψη συντηρητικής θεραπείας, φυσικοθεραπείας και εγχύσεων στεροειδών. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν μία από τις τρεις διαφορετικές επιλογές θεραπείας, χειρουργική αρθροσκοπική επέμβαση αποσυμπίεσης, εικονική χειρουργική επέμβαση (δηλ. διαγνωστική αρθροσκόπηση, η οποία περιελάμβανε αρθροσκοπική εξέταση της άρθρωσης του ώμου αλλά όχι θεραπευτικές επεμβάσεις) ή ελεγχόμενη άσκηση (κινησιοθεραπεία).

Κανείς απο αυτούς που συμμετείχαν στη μελέτη – συμπεριλαμβανομένων των ασθενών, των ατόμων που εμπλέκονται στη φροντίδα τους μετά τη χειρουργική επέμβαση και των ερευνητών που ανέλυαν τα αποτελέσματα – δεν γνώριζε ποιος ασθενής ήταν στην ομάδα αποσυμπίεσης και ποιός σε αυτή της εικονικής επέμβασης.

 


Δύο χρόνια μετά την έναρξη της μελέτης, οι ασθενείς ερωτήθηκαν για τον πόνο στον ώμο και άλλα συμπτώματα που είχαν βιώσει, καθώς και την ικανοποίησή τους από τη θεραπεία και τα αποτελέσματά της. Οι ασθενείς των ομάδων της αποσυμπίεσης ή της εικονικής επέμβασης ρωτήθηκαν επίσης σε ποια ομάδα από τις 2 πίστευαν ότι συμμετείχαν.Συνολικά, ο πόνος στον ώμο βελτιώθηκε σημαντικά και στις τρεις ομάδες από την αρχή της δοκιμής. Ωστόσο, η χειρουργική αποσυμπίεση δεν προσέφερε μεγαλύτερο όφελος στον πόνο στον ώμο από τη εικονική χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς στην ομάδα διαγνωστικής αρθροσκόπησης είχαν τις ίδιες πιθανότητες με εκείνους της ομάδας αποσυμπίεσης να υποθέσουν ότι συμμετείχαν στην διαδικασία της εικονικής επέμβασης.Η ομάδα που ακολούθησε πρόγραμμα κινησιοθεραπείας βελτιώθηκε επίσης με την πάροδο του χρόνου. Η βελτίωσή τους ήταν τέτοια ώστε οι ασθενείς που ακολουθήσει χειρουργική αποσυμπίεση ήταν μόνο ελαφρώς πιο βελτιωμένοι από αυτούς. Αν και αυτό το τελευταίο εύρημα θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως το μόνο αποδεικτικό στοιχείο για τη στήριξη της χειρουργικής αποσυμπίεσης, οι συγγραφείς δεν βρήκαν ότι η διαφορά βελτίωσης είναι κλινικά σημαντική.


“Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, θα πρέπει να αμφισβητήσουμε την τρέχουσα γραμμή θεραπείας σύμφωνα με την οποία οι ασθενείς με σύνδρομο πρόσκρουσης πρέπει να αντιμετωπίζονται με χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης, καθώς φαίνεται σαφές ότι αντί για χειρουργική επέμβαση, η θεραπεία τέτοιων ασθενών θα πρέπει να εξαρτάται και από μη επεμβατικές παρεμβάσεις“, δηλώνει ο Dr Järvinen. 

“Με την κατάργηση των διαδικασιών που αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές, θα αποφεύγουμε να κάνουμε εκατοντάδες χιλιάδες άχρηστες χειρουργικές επεμβάσεις κάθε χρόνο στον κόσμο”, επισημαίνει ο Dr Järvinen. “Ευτυχώς, φαίνεται ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ, καθώς το NHS στην Αγγλία μόλις δημοσίευσε μια δήλωση ότι θα αρχίσει να περιορίζει τη χρηματοδότηση για περιττές διαδικασίες και ο κατάλογος αυτών περιλαμβάνει και την υπακρωμιακή αποσυμπίεση.”

Πρέπει να ξοδεύουμε τα χρήματα των φορολογουμένων με υπευθυνότητα: αν ξοδεύουμε χρήματα για διαδικασίες που δεν είναι αποτελεσματικές, αυτά τα χρήματα στερούνται από άλλες  θεραπευτικές παρεμβάσεις, που είναι κλινικά αποτελεσματικές και προσφέρουν οφέλη στους ασθενείς.“, καταλήγει ο Dr Taimela.

Στο ερευνητικό πλάνο FIMPACT συνεργάστηκαν επιστήμονες από τα νοσοκομεία του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι και του Πανεπιστημίου του Tampere στη Φινλανδία. 

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό British Medical Journal στις 19 Ιουλίου 2018. 

Η μελέτη FIMPACT είναι ένα από τα κύρια ερευνητικά προγράμματα του Φινλανδικού Κέντρου για την Ορθοπαιδική (FICEBO), το οποίο στεγάζεται στο Τμήμα Ορθοπαιδικής και Τραυματολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ελσίνκι και στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Κορυφαίες ερευνητικές ομάδες ασχολούνται σχετικά με τις επιπτώσεις και την αποκατάσταση των μυοσκελετικών παθήσεων και χρησιμοποιούν ιδιαίτερα στις μελέτες τους την σύγκριση με εικονικές χειρουργικές επεμβάσεις ή εικονικό φάρμακο. 

Το 2013 η FICEBO δημοσίευσε μια ελεγχόμενη με εικονική επέμβαση μελέτη, που έδειξε ότι η συνηθισμένη αρθροσκοπική μερική μηνισκεκτομή στο γόνατο, δεν ήταν πιο αποτελεσματική από την εικονική χειρουργική επέμβαση, για την ανακούφιση του πόνου σε μεσήλικες ή ηλικιωμένους.

πηγή: https://www.eurekalert.org/pub_releases/2018-07/uoh-mcs071918.php

 

About the author: