ΘΕΡΑΠΕΙΑ “ΜΝΤ”

Μια εξαιρετική, φυσικοθεραπευτική μέθοδος

του Nico Pauly,

Φυσιοθεραπευτής, Ρεφλεξολόγος, μέλος του I.A.SP. (International Association for the Study of Pain)

Η MNT είναι μια εξελιγμένη μέθοδος θεραπείας χειρισμών με τα χέρια, που αφορά σε λειτουργικές διαταραχές τόσο του μυοσκελετικού συστήματος, όσο και του συστήματος των σπλάχνων.

1

Πρόκειται για ένα πλήρες σύστημα νευροθεραπείας το οποίο, προκειμένου τελικά να δράσει θεραπευτικά πάνω στο πρόβλημα, εφαρμόζει «αντανακλαστικές» τεχνικές στο περιφερικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα οι οποίες έχουν σκοπό να βελτιώσουν στο μέγιστο δυνατό τις αντιδράσεις τους.

Οι τεχνικές που εφαρμόζει η ΜΝΤ χωρίζονται σε 4 επίπεδα:

  1. Νεύρο – αντανακλαστικές τεχνικές τριβής μαλακών ιστών.
  2. Τεχνικές πίεσης νεύρο – ρεφλεξολογικών σημείων τα οποία βρίσκονται στο περιόστεο του σκελετού του άκρου πόδα.
  3. Τεχνικές συντονισμού σπονδυλικής στήλης.
  4. Τεχνικές σπλαχνικής κινητοποίησης.

Η Φιλοσοφία

Η ΜNT βασίζεται στην επεξεργασία ερεθισμάτων ή πιθανών ερεθισμάτων πόνου που προέρχονται είτε από το περιφερικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ) είτε από το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Λέγοντας «ερεθίσματα πόνου» εννοούμε διεγέρσεις του νευρικού συστήματος που προκαλούνται από βλάβες ιστών ή από στρεσογόνες καταστάσεις.

Ο άνθρωπος δέχεται συνεχώς εξωτερικά και εσωτερικά ερεθίσματα.

Τα εξωτερικά ερεθίσματα έρχονται από το περιβάλλον π.χ. θερμοκρασία, υγρασία, θόρυβος, εικόνες, οσμές, γεύσεις κ. λ π. Τα ερεθίσματα αυτά, στην πλειονότητα τους, γίνονται αντιληπτά από τις πέντε κύριες αισθήσεις μας.

Από την άλλη το σώμα είναι προικισμένο με διάφορους υποδοχείς που θα τους αποκαλούσαμε «ιδιοδεκτικούς» και οι οποίοι παραλαμβάνουν πληροφορίες από το ίδιο το σώμα όπως πληροφορίες μηχανικές, θερμοκρασίας καθώς και πληροφορίες για τις χημικές συνθήκες που επικρατούν στους ιστούς.

Εξωτερικά και εσωτερικά ερεθίσματα μεταφέρονται από τα περιφερικά νεύρα στο ΚΝΣ. Αυτό με τη σειρά του επεξεργάζεται τα ερεθίσματα σε αντανακλαστικό, συναισθηματικό, ψυχολογικό και λογικό επίπεδο, αντίστοιχα. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολύπλοκης διαδικασίας, απαντήσεις στέλνονται στους ιστούς του σώματος οι οποίες αντανακλώνται στο Σωματικό Νευρικό Σύστημα (ΣΝΣ), αλλά και στο ΑΝΣ.

Μέσω του ΣΝΣ λοιπόν εκδηλώνονται αλλαγές στον κινητικό έλεγχο του μυο-σκελετικού συστήματος, ενώ μέσω του ANΣ εκδηλώνονται αλλαγές στη ροή του αίματος, ορμονικές αλλαγές  όπως και αλλαγές στη συμπεριφορά των σπλάχνων.

Η πεποίθηση των MNT θεραπευτών είναι ότι στην περίπτωση ερεθισμάτων πόνου ή πιθανών τέτοιων ερεθισμάτων προκαλούνται ταυτόχρονες αλλαγές στο μυο-σκελετικό και το σπλαχνικό σύστημα που οφείλονται στο μηχανισμό που περιγράφηκε πιο πάνω. Π.χ. φλεγμονή στην άρθρωση του γονάτου λόγω μηχανικής υπερφόρτωσης δεν εκφράζεται μόνο στην αλλαγή της κινητικής συμπεριφοράς, αλλά συνοδεύεται από πολλαπλές χημικές, ορμονικές και κυκλοφορικές αντιδράσεις.

Σε χρονιές μάλιστα περιπτώσεις, ερεθίσματα ή πιθανά ερεθίσματα πόνου μπορούν να προκαλέσουν μεγάλης διάρκειας αλλαγές σε διαφόρους σωματικούς ιστούς καταλήγοντας σε μορφολογικές αλλαγές, ασθένεια και χρόνιο πόνο.

2

Ερεθίσματα ή πιθανά ερεθίσματα πόνου πιθανόν να προέρχονται από σωματικούς ιστούς, αλλά και από ερεθίσματα του περιβάλλοντος, όπως συναισθήματα και άγχος.

Το νευρικό σύστημα είναι αυτό που ελέγχει όλες αυτές τις διαδικασίες. Εάν το νευρικό σύστημα αντιδρά σε φυσιολογικά επίπεδα, η ομοιόσταση στο σώμα θα είναι συνεχής ή θα αποκαθίσταται άμεσα σε περιπτώσεις βλάβης. Όμως χρόνια υπερφόρτωση από ερεθίσματα πόνου ή πιθανά ερεθίσματα πόνου μπορεί να προκαλέσει αλλαγές σε διάφορα στάδια στο νευρικό σύστημα. Οι αλλαγές αυτές είναι πιθανόν να έχουν σαν αποτέλεσμα ανεπαρκείς αντιδράσεις, χρόνια ασθένεια και χρόνιο πόνο.

H MNT μέσα από τις τεχνικές της επεμβαίνει, μέσω του νευρικού συστήματος, σε διάφορα επίπεδα που συμμετέχουν στην εικόνα του πόνου του ασθενούς, όπως το ΠΝΣ, το ΚΝΣ, το ΑΝΣ και το    νεύρο-ενδοκρινικό σύστημα. Ο τελικός στόχος είναι η επαναφορά της συνεργασίας μεταξύ αυτών των συστημάτων που συνεπάγεται και την επαναφορά της ομοιόστασης.

Τεχνικές Τριβής-Σημεία Πίεσης

  1. Νεύρο – αντανακλαστικές τεχνικές τριβής μαλακών ιστών (NRSFT)

Πρόκειται για τεχνικές μασάζ που εφαρμόζονται στο μαλακό ιστό της πλάτης, των ποδιών, των χεριών, του αυχένα και στο κρανίο. Μικρές κυκλικές τριβές με τις παρυφές των δακτύλων εφαρμόζονται στις ζώνες του συνδετικού ιστού μεταξύ μυών και οστών, σε περιοχές μεταξύ μυών, δίπλα από τένοντες και δίπλα από περιφερικά νεύρα. Η κατεύθυνση είναι πάντα από το κέντρο προς την περιφέρεια, ακολουθώντας τα τοπικά περιφερικά νεύρα. Ακριβώς στο συνδετικό ιστό, ανάμεσα σε μύες και οστά, μύες και μύες, περιφερικά νεύρα, αιματική και λεμφική παροχέτευση, οι τριβές αυτές βρίσκουν το δρόμο τους προς τον ιστό στόχο.

Ας σημειωθεί ότι εκτός από  μάκρο νεύρο – αντανακλαστικές τεχνικές τριβής μαλακών ιστών (NRSFT) κατά μήκος των περιφερικών νεύρων εφαρμόζονται, όπου απαιτείται και μίκρο-NRSFT σε τοπικές νευρικές απολήξεις.

Ο στόχος των NRSFT είναι η πρόκληση ταχύτατης νεύρο-αντανακλαστικής αντίδρασης στα περιφερικά νεύρα για την επανάκτηση:

– μυϊκού τόνου

– παροχής αίματος

– ροής λέμφου

– ροής αξονοπλάσματος (το κυτταρόπλασμα ενός νευροάξονα),

καθώς και για την αντιμετώπιση του πόνου.

Οι χειρισμοί NRSFT εφαρμόζονται για σύντομο διάστημα 5-7 λεπτών. Εάν ο ιστός – στόχος δεν αντιδρά σε αυτά τα ερεθίσματα με  αλλαγή του μυϊκού τόνου ή με μείωση του πόνου, ο  MNT θεραπευτής θα προχωρήσει εφαρμόζοντας πίεση σε νεύρο ρεφλεξολογικά σημεία στο σκελετό του ποδιού.

2. Νεύρο – ρεφλεξολογικά σημεία πίεσης (ΝRP)

Με σκοπό να βρει τρόπο να μειώσει γρήγορα την εικόνα σε υπερτονικούς παρασπονδύλιους μύες, ο Walter Froneberg, χειροπρακτικός από τη Γερμανία, ανακάλυψε μικρά σημεία στο σκελετό του ποδιού τα οποία πίεζε με τον αντίχειρά του. Η τεχνική του NRP βασίστηκε στις κλασικές ζώνες ρεφλεξολογίας του Δρ.Φιτζεραλντ (ΗΠΑ), της΄Ινγκε Ντούγκανς (Δανία) και  της Ανν Μάργκουαρτ (Γερμανία). Ξεκινώντας από τη γενικώς αποδεκτή αρχή ότι το σώμα αντανακλάται σε τρισδιάστατη αναλογική κλίμακα στα πόδια, ο Froneberg αναπαρήγαγε το ΠΝΣ και το ΚΝΣ στο σκελετό του ποδιού.

Η πεποίθησή του ήταν ότι πιέζοντας σε ειδικούς υποδοχείς δονήσεων – νευρικές απολήξεις στο περιόστεο, προκαλείται γρήγορη αντίδραση του νευρικού συστήματος στους ιστούς που στοχεύουμε.

3

Aρχικά, εστίασε στις πρόσθιες και οπίσθιες ρίζες των σπονδύλων, αργότερα στα περιφερικά νεύρα, στο μυο-σκελετικό σύστημα και κατόπιν στο ΚΝΣ και το ΑΝΣ.

Τα σημεία τα ονόμασε «σημεία νεύρο-ρεφλεξολογίας» ή «ΝRP», γιατί παρατήρησε ότι η αντιδράσεις εκδηλώνονταν σε ένα νεύρο ή νευρική δομή των ιστών στους οποίους στόχευε.

Tα σημεία NRP διεγείρονται ασκώντας με τον αντίχειρα ή το δείκτη συνεχόμενη πίεση σε διάφορα οστά του ποδιού. Εάν το νεύρο ή οι στοχευμένοι ιστοί δυσλειτουργούν, τα σημεία θα αντιδράσουν, εκδηλώνοντας πόνο. Η πίεση ασκείται έως ότου υποχωρήσει ο πόνος.

Σήμερα η MNT χρησιμοποιεί πάνω από 400 σημεία NRP στο πόδι, τα οποία αντανακλούν σχεδόν κάθε τμήμα ή επίπεδο του ΠΝΣ και του ΚΝΣ. Δουλεύοντας με αυτά τα σημεία, δίνεται η δυνατότητα στο χειριστή MNT να παρέμβει σε όλα τα μέρη της παθοφυσιολογίας του σημείου του πόνου στο νευρικό σύστημα.

  1. Τεχνικές συντονισμού σπονδυλικής στήλης ή «σπονδυλικός συντονισμός» (ST).

Στην MNT ο πρώτος στόχος είναι κυρίως η επαναφορά της λειτουργικής κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης. Η σπονδυλική στήλη περιβάλλει το νωτιαίο μυελό, το πρώτο επίπεδο όπου ερεθίσματα πόνου ή πιθανά ερεθίσματα πόνου αποκωδικοποιούνται και προσαρμόζονται.

Οι τμηματικοί και πολύ  – τμηματικοί μύες που περιβάλλουν τη σπονδυλική στήλη είναι οι πρώτοι που αντιδρούν με αλλαγή του μυικού τόνου σε ερεθίσματα από το νωτιαίο μυελό. Παράλληλα, η πλειονότητα των περιφερικών νεύρων του σώματος προέρχεται από το νωτιαίο μυελό  και πορεύεται μέσω των μεσοσπονδυλίων τρημάτων. Η σπονδυλική στήλη είναι η κύρια δομή για τη διασφάλιση καλής στατικής και δυναμικής κινητικής συμπεριφοράς.

Επαναφέροντας τη σπονδυλική κινητικότητα και σταθερότητα επηρεάζουμε:

– ολοκληρωμένα τα μονοπάτια κινητικού ελέγχου

– τη λειτουργία των περιφερικών νεύρων

– το συντονισμό των νευρικών ερεθισμάτων στο νωτιαίο μυελό.

Στην MNT διαφορετικές τμηματικές και πολύ-τμηματικές τεχνικές κινητοποίησης και χειρισμού εφαρμόζονται στην σπονδυλική στήλη, όπως, περιστροφές, επιμηκύνσεις, αποσπάσεις, υψηλής ταχύτητας ερεθίσματα κ. λ. π.

4

Η πρόθεση αυτών των τεχνικών είναι να δοθούν συντονισμένα ερεθίσματα σε διάφορα τμήματα του νωτιαίου μυελού με σκοπό τη μείωση ενοχλητικών παθολογικών ερεθισμάτων στο οπίσθιο κέρας. Η επιστημονική βάση του ST είναι η θεωρία «ελέγχου της πύλης»  Malzack and Wall. Προσέχοντας να διεγείρει μυελομένες νευρικές απολήξεις με ταχύ χρόνο ανταπόκρισης, ο χειριστής MNT επιδιώκει να μειώσει εισερχόμενα ερεθίσματα πόνου στο νωτιαίο μυελό. Τεχνικές ST εφαρμόζονται πάντα,   εφόσον ο ασθενής δεν είναι σε στάδιο πόνου και είναι συναισθηματικά έτοιμος να δεχτεί αυτές τις τεχνικές.

4. Σπλαχνική κινητοποίηση (VM) και οι τεχνικές της

Οι τεχνικές VM εφαρμόζονται στην περιοχή ή ζώνη του στομάχου. Τα όργανα συνδέονται στο μυο-σκελετικό σύστημα μέσω συνδετικής περιτονίας. Τα όργανα, αντιδρούν έντονα σε ερεθίσματα του ΑΝΣ, όπως είναι, σε περιπτώσεις παθοφυσιολογικής αντίδρασης του νευρικού συστήματος, ο πόνος. Ειδικά το ΣΝΣ έχει διάφορα συγκεκριμένα σημεία όπου σπλαχνικά και μυο-σκελετικά νευρικά ερεθίσματα συνδέονται. Τέτοια σημεία είναι για παράδειγμα το έξω κέρας μεταξύ των νευρικών ριζών Α8 και Ο2 και τα παρασπονδυλικά γάγγλια. Τα όργανα λοιπόν είναι πιθανόν να αντιδράσουν σε ερεθίσματα πόνου, μειώνοντας την κινητικότητα και  τη λειτουργία τους. Εφαρμόζοντας τεχνικές κινητοποίησης VM στην περιοχή του στομάχου και του διαφράγματος, βοηθάμε στο να:

– αυξήσουμε την κινητικότητα

– βελτιώσουμε τις κινήσεις ολίσθησης στη συνδετική περιτονία

– αυξήσουμε τη ροή αίματος-λέμφου

– διεγείρουμε τη δραστηριότητα του πνευμονογαστρικού νεύρου συνεπώς και του παρασυμπαθητικού συστήματος.

Αποτελεσματικότατοι Συνδυασμοί Τεχνικών

Αποτελεσματικότατοι Συνδυασμοί Τεχνικών

Οι ποικίλες τεχνικές που αναφέρθηκαν πιο πάνω εστιάζουν στην παρέμβαση σε 4 διαφορετικά επίπεδα του νευρικού συστήματος τα οποία σχετίζονται με τον πόνο του ασθενούς. Συγκεκριμένα, επιδιώκονται αλλαγές στο ΠΝΣ, αλλαγές στο ΚΝΣ, αλλαγές στο ΑΝΣ και ψύχο-συναισθηματικές αλλαγές.

Ο θεραπευτής MNT επεμβαίνει σε αυτά τα επίπεδα χρησιμοποιώντας NRP. Στο ΠΝΣ μπορεί να προσθέσει ΝRSFT και ST. Στο ΑΝΣ μπορεί να προσθέσει NRSFT επηρεάζοντας ορθό-συμπαθητικές νευρικές απολήξεις στα περιφερικά νεύρα και τεχνικές ST στους θωρακικούς σπονδύλους για να επηρεάσει το ΣΝΣ ή στην ανώτερη αυχενική – κρανιακή περιοχή για το ΠΝΣ.

Αν από την άλλη χρησιμοποιήσει σπλαχνικές κινητοποιήσεις, προκαλεί αλλαγές στο ΑΝΣ. Σε όλες αυτές τις παρεμβάσεις τα νεύρο-ρεφλεξολογικά σημεία παίζουν τον πιο σπουδαίο ρόλο.

Περιγραφή Συνεδρίας ΜΝΤ

  1. Λήψη του ιστορικού και αξιολόγηση

Με σκοπό την απόκτηση πλήρους εικόνας των παθοφυσιολογικών αλλαγών στο νευρικό σύστημα που έχουν επιφέρει τον πόνο και τις ενοχλήσεις στον ασθενή, ο θεραπευτής MNT πρέπει να λάβει ένα σχολαστικό ιστορικό εστιάζοντας στα συμπτώματα των μυο-σκελετικών, σπλαχνικών, νευρολογικών και νεύρο-ενδοκρινικών δομών.

Στη συνέχεια χρειάζεται αξιολόγηση των στοιχείων ώστε να ολοκληρωθεί η εικόνα. Εκτός από την κλασική αξιολόγηση του κινητικού συστήματος ο θεραπευτής MNT δίνει έμφαση στην αξιολόγηση του ΑΝΣ, του ΠΝΣ, και του ΚΝΣ. Για να επιτύχει στο έργο του χρησιμοποιεί κλινικές εκδηλώσεις όπως αντιδράσεις σε τσίμπημα, βούρτσισμα, αντανακλαστικά τενόντων, θερμοκρασία δέρματος, ιδρώτα κλπ. Συνδυάζοντας τα στοιχεία από τη λήψη ιστορικού με τις ενδείξεις από την αξιολόγηση, ο θεραπευτής MNT θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζει που εντοπίζονται οι παθοφυσιολογικές αλλαγές στα 4 επίπεδα που προαναφέραμε.

Συνδυάζοντας τα στοιχεία από τη λήψη ιστορικού με τις ενδείξεις από την αξιολόγηση, ο θεραπευτής MNT θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζει που εντοπίζονται οι παθοφυσιολογικές αλλαγές στα 4 επίπεδα που προαναφέραμε. Αυτό θα του χρησιμεύσει σαν έρεισμα, ώστε στη συνέχεια με τη θεωρητική και πρακτική επιστημονική γνώση του νευρικού συστήματος και της παθοφυσιολογίας του, να μπορέσει να εκτελέσει μία συνεδρία. Στην εκπαίδευση MNT, δίνεται έμφαση σε αυτή τη σταδιακή προσέγγιση, η οποία περιγράφεται ως «κλινική λογική και χειρισμός του πόνου».

           2. Η Θεραπεία

Ανάλογα με την εξέλιξη της κλινικής λογικής και του  χειρισμού του πόνου, ο θεραπευτής ξεκινά την εφαρμογή διαφορετικών τεχνικών.  Συνήθως η συνεδρία ξεκινά με τη σπονδυλική στήλη, γιατί είναι η πιο επηρεασμένη περιοχή στο περιφερικό σωματικό σύστημα. Χρησιμοποιώντας NRSFT συνδυαστικά με NRP ο θεραπευτής προσπαθεί να εναρμονίσει το μυϊκο τόνο των μυών που την περιβάλλουν. Μπορεί επίσης να εφαρμόσει τις κατάλληλες τεχνικές ST ενώ, αν κριθεί απαραίτητο, τεχνικές NRSFT εκτελούνται σε περιφερικά νεύρα των ποδιών και των χεριών.

Στη συνέχεια η θεραπεία συνεχίζεται κυρίως στον άκρο πόδα με NRP. Οι τεχνικές NRP θα εστιάσουν σε όλα τα επίπεδα του νευρικού συστήματος που χρειάζονται παρέμβαση, όπως αυτή κρίθηκε απαραίτητη από την κλινική λογική και το χειρισμό του πόνου.

Σε όλες τις παρεμβάσεις του ο θεραπευτής ΜΝΤ παρατηρεί προσεκτικά τις αλλαγές που θα ακολουθήσουν κατά τη διάρκεια των συνεδριών, χρησιμοποιώντας μεθόδους αξιολόγησης. Ειδικά οι αντιδράσεις στους χειρισμούς NRP εξυπηρετούν ως οδηγός στην συνεδρία. Οι αλλαγές στη συμπεριφορά του πόνου σ’ αυτά τα σημεία είναι ένδειξη, είτε για την εξέλιξη της παθοφυσιολογικής διαδικασίας είτε για την αποκάλυψη άλλων σημείων που παίζουν ρόλο, τα οποία δεν προέκυψαν στο στάδιο της λήψης του ιστορικού και της αξιολόγησης.

Ανάλογα με το επίπεδο πόνου του ασθενούς οι συνεδρίες εκτελούνται σε μικρότερη ή μεγαλύτερη συχνότητα. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου όπου τμήματα ή ολόκληρο το ΚΝΣ είναι ευαίσθητο, οι πρώτες συνεδρίες θα εκτελεστούν σε αραιά διαστήματα π.χ. μία φορά την εβδομάδα. Αυτό συμβαίνει για να δοθεί χρόνος στο ΝΣ να αντιδράσει στα ερεθίσματα που του δόθηκαν. Σε πιο οξέα περιστατικά όπου το ΚΝΣ αντιδρά φυσιολογικά, οι συνεδρίες μπορούν να επαναλαμβάνονται συντομότερα π.χ. δυο φορές την εβδομάδα.

Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η ΜΝΤ

Όπως έχει προαναφερθεί η μέθοδος MNT είναι κατάλληλη για τη θεραπεία λειτουργικών διαταραχών. Ο όρος «λειτουργικές» δεν περιγράφει ανατομικές ανωμαλίες ή ασθένειες μέσω των οποίων έχουν παραμορφωθεί κάποιες δομές του σώματος.  Η οστεοαρθρίτιδα π. χ. είναι παραμόρφωση αρθρώσεων που δεν αναστρέφεται. Αυτό που μπορεί να κάνει το MNT είναι να μεταχειριστεί τις λειτουργικές επιπτώσεις αυτής της παραμόρφωσης, δηλαδή, το μυϊκο τόνο, τις ανωμαλίες στη στάση του σώματος, τον πόνο των τενόντων κ. λ π .

Η δυσκοιλιότητα όμως δεν είναι απόλυτο ότι σχετίζεται με ασθένεια, αλλά μπορεί να προκληθεί και από διαταραχές στη νεύρωση ή σύμφυση μυών. Σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για απλή λειτουργική ανωμαλία που μπορεί  να λυθεί με ΜNT.

Επειδή το MNT εστιάζει στον έλεγχο του πόνου μέσω του ΚΝΣ με έναν τρόπο ολιστικό, η μέθοδος μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου.

Επίσης ημικρανίες, χρόνια κόπωση και ινομυαλγίες μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.Ο κύριος στόχος είναι η βελτίωση του ελέγχου του πόνου και  η λειτουργική επαναφορά. Το πόσο αυτές οι πολύπλοκες ασθένειες θα οδηγηθούν σε πλήρη ίαση, θα εξαρτηθεί από το επίπεδο παραμόρφωσης των διάφορων δομών λόγω του χρόνιου χαρακτήρα του προβλήματος.

Αντενδείξεις

Γενικώς, δεν υπάρχουν αντενδείξεις στην εφαρμογή MNT. Ωστόσο, ο ασθενήςείναι καλό να παρακολουθείται για πιθανές αντιδράσεις εάν λαμβάνει παυσίπονα με δυνατή επίδραση στο ΚΝΣ και άλλα φάρμακα όπως αντικαταθλιπτικά, αντιεπιληπτικά ή υπνωτικά.

Άλλες αντενδείξεις αφορούν τα μέρη του σώματος όπου εφαρμόζονται οι τεχνικές. Δερματικές παθήσεις ή παραμορφώσεις του σκελετού του ποδιού λόγω καταγμάτων, επεμβάσεων, ουλών μπορεί να έχουν διαταράξει την τοπική λειτουργία υποδοχής των σημείων και να μην αντιδρούν σωστά.

Σύντομη Ιστορική Αναφορά στη Μέθοδο ΜΝΤ

Η αρχική τεχνική ΜΝΤ, δημιουργήθηκε από τον γερμανικής καταγωγής Ουάλτερ Φρόνεμπεργκ. Ο Φρόνεμπεργκ ο οποίος μέχρι το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο εξασκούσε το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, έχασε το χέρι του από χειροβομβίδα στον πόλεμο. Μετά από το ατυχές αυτό περιστατικό άλλαξε επάγγελμα και επέλεξε να γίνει χειροπρακτικός!

Εργαζόμενος πλέον ως χειροπρακτικός, ανακάλυψε την αξία των πληροφοριών που μπορούσε να αποκομίσει για το σώμα του δέκτη μέσα από την ψηλάφηση και την συμπτωματολογία που εκείνος του περιέγραφε. Διαπίστωσε ότι τα συμπτώματα και τα ευρήματα που αποκόμιζε από την ψηλάφηση, υπάκουαν σε αντανακλαστικούς κανόνες του νευρικού συστήματος του οποίου, άλλωστε, οι κανόνες διέπουν και την ΜΝΤ.

Παρά τα καλά αποτελέσματα της εργασίας του, ένιωθε ότι υπήρχε ένα κενό. Το κενό αυτό το συμπλήρωσε μετά τη γνωριμία του με τη μέθοδο της ρεφλεξολογίας την οποία διδάχθηκε από τη Γερμανίδα ΄Ανν Μάργκουαρτ (κλασική ρεφλεξολογία). Η ρεφλεξολογία συμπλήρωσε θεαματικά την υπάρχουσα εργασία του και παράλληλα τον οδήγησε στην εύρεση ειδικών νεύρο – ρεφλεξολογικών σημείων στο περιόστεο των ποδιών ΝR.(Νευρο-Ρεφλεξολογία).

5

Η MNT-NR, όπως έχει εξελιχθεί στη σημερινή της μορφή, είναι δημιούργημα τριών ατόμων που αφιέρωσαν πολλά χρόνια θεωρητικής και πρακτικής εμπειρίας εργαζόμενοι με τις δύο αυτές μεθοδολογίες, έχοντας στόχο την απόλυτα επιστημονική τους τεκμηρίωση. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τους Nico Pauly,  Norbert Gosch γαμπρό του Walter Froneberg και επίσης για την Griet Rondel


ΝΕΥΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑ ΧΕΙΡΙΣΜΩΝ – MANUAL NEUROTHERAPY (MNT – NR)

ΝΕΥΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑ ΧΕΙΡΙΣΜΩΝ – MANUAL NEUROTHERAPY (MNT – NR): Η Νευροθεραπεία δια χειρισμών (MNT) είναι μία θεραπευτική μέθοδος που εφαρμόζεται με τα χέρια, αφορά λειτουργικές διαταραχές στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, στο μυοσκελετικό σύστημα και στο σύστημα των σπλάχνων.

Η θεραπευτική αγωγή εστιάζει στις μεταβολές στο περιφερικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ), στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και στο αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ), ως αιτία ή ως συνέπεια κάποιας βλάβης ιστών / περιβάλλοντος ή κάποιας δυνητικής βλάβης ιστών / περιβάλλοντος στο σώμα.

Βλάβη ιστών ή δυνητική βλάβη ιστών σημαίνει: κυτταρική βλάβη ή σχεδόν (δυνητική) κυτταρική βλάβη σε διάφορους ιστούς του σώματος όπως μύες, οστά, τένοντες, νεύρα, αιμοφόρα αγγεία κλπ. Βλάβη περιβάλλοντος σημαίνει ερεθίσματα από το εξωτερικό του σώματος που απειλούν τις φυσιολογικές ανθρώπινες λειτουργίες. Αυτά τα ερεθίσματα μπορεί να είναι: θόρυβος, φως, οσμή, μεταβολές του καιρού, τοξίνες στον αέρα, απειλητικές κοινωνικές επαφές κλπ… Τα ερεθίσματα αυτά μπορεί ακόμη και να προκαλέσουν βλάβη στους ιστούς.

Η “Νευροθεραπεία δια χειρισμών” είναι μία προχωρημένη θεραπευτική μέθοδος όπου ειδικές νεύρο-αντανακλαστικές τεχνικές επί του σώματος συνδυάζονται με νεύρο-ρεφλεξολογία (NR).

Είναι μία «δια χειρισμών» θεραπευτική μέθοδος λόγω της εφαρμογής τεχνικών με τα χέρια στο μυοσκελετικό σύστημα και στο σύστημα των σπλάχνων (οργάνων).

Είναι μία «νεύρο-» θεραπευτική μέθοδος λόγω της εφαρμογής «αντανακλαστικών» τεχνικών στο ΠΝΣ, στο ΚΝΣ και στο ΑΝΣ.

Αυτές οι τεχνικές αναπτύσσονται σε 3 επίπεδα και συνδυάζονται πάντα με τα “νεύρο-αντανακλαστικά σημεία” στο σκελετό του ποδιού:

1. Τεχνικές “νεύρο-αντανακλαστικής τριβής των μαλακών μορίων” (NSFT).
2. Τεχνικές “συντονισμού της σπονδυλικής στήλης” (SP),
3. Κινητοποίηση των σπλάχνων (οργάνων) (VM),
4. “Νεύρο-αντανακλαστικά σημεία” στο σκελετό του ποδιού (NR).

Τι είναι τα ‘νεύρο-αντανακλαστικά σημεία’ στο σκελετό του ποδιού;

Τα ‘νεύρο-αντανακλαστικά σημεία’ (NR), είναι συγκεκριμένα σημεία που αφορούν χιλιοστά από το περιόστεο των οστών του άκρο πόδα. Θεωρούμε ότι αυτά τα μικρά σημεία αναλογικά αντανακλούν σε συγκεκριμένα νεύρα του σώματος, άρα και τους ιστούς που ελέγχονται από αυτά. Έχουμε διαπιστώσει ότι όταν πιέζουμε/ερεθίζουμε αυτά τα σημεία, έχουμε ένα άμεσο αποτέλεσμα στα αντίστοιχα νεύρα και στους ιστούς στόχους.

Ασκώντας σταθερή πίεση σε αυτά τα σημεία, επιλέγοντας ο θεραπευτής τα κατάλληλα κάθε φορά, ανάλογα με το προσδοκώμενο όφελος, χρησιμοποιώντας τη πρώτη φάλαγγα του αντίχειρα ή τη φάλαγγα του δείκτη του χεριού του, μεταφέρει ερεθίσματα, μέσω του νευρικού συστήματος, ώστε να προκληθεί θεραπευτική μεταβολή στις δομές στόχος. Εάν το νεύρο ή οι ιστοί στόχος δυσλειτουργούν, τα σημεία θα αντιδράσουν εκλύοντας άλγος. Η πίεση διατηρείται μέχρι να φύγει το άλγος (όχι πάντως περισσότερο από 15 δευτερόλεπτα). Έως τότε μπορεί να παρατηρηθεί κάποιο θεραπευτικό αποτέλεσμα στους ιστούς στόχο ή στο νεύρο ή στη νευρική δομή. Κάποια σημεία ενδεχομένως να αντιδράσουν εκλύοντας αυξανόμενο άλγος ή παρατεταμένο άλγος. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα υπάρξει θεραπευτική μεταβολή στους ιστούς στόχο και επιβάλλεται να διακοπή η πίεση.

Προσπαθώντας να εξηγήσουμε το παραπάνω φαινόμενο θα πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι στο νευρικό μας σύστημα υπάρχει ένα σύστημα εξωτερικών εμμύελων νευρώνων που μέσω του Νωτιαίο Μυελού (ΝΜ) μεταφέρει ταχύτατα πληροφορίες στον θάλαμο και τον αισθητικό φλοιό του Εγκεφάλου ότι ‘ίσως’ κάτι συμβαίνει. Αν ερεθίσεις στο πέλμα του ποδιού τα νεύρο-αντανακλαστικά σημεία (NR points), μέσω αυτών των εμμύελων νευρώνων, θα μεταδοθεί το ερέθισμα ταχύτατα στον Εγκέφαλο, ο οποίος με τη σειρά του θα πυροδοτήσει αλλαγές. Επίσης είναι γνωστό ότι οι αμύελοι νευρώνες είναι αργοί, εσωτερικοί, ενώ χρειάζονται ακόμη και μέρες για να προκαλέσουν αλλαγές στους ιστούς, άρα σχετίζονται με τις αλλαγές που παρατηρούνται μέρες μετά τη θεραπεία. Οι αλλαγές στο νευρικό σύστημα έχουν τελικό στόχο την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποκατάσταση της ομοιόστασης.

Συνδέσεις οργάνων με νευρικό σύστημα και εγκέφαλο στη μοντέρνα νευροφυσιολογία:

Ιδιοδεκτικότητα: Υπάρχουν 7500 υποδοχείς σε κάθε πέλμα, 15000 και στα δυο πόδια, συνδέονται μέσω των ταχέων αισθητικών ινών με τον Εγκέφαλο. Ενεργοποιούνται όταν στεκόμαστε, βαδίζουμε όταν τα πόδια στηρίζονται στο έδαφος και φυσικά όταν τα τρίβουμε. Όταν τα τρίβουμε ενεργοποιούν διαδοχικά το κνημιαίο, το περονιαίο και το ισχιακό νεύρο, στη συνέχεια το ερέθισμα φτάνει στον ΝΜ, συνδέεται με την ανιούσα οδό, και πηγαίνει άμεσα στον Εγκέφαλο. Πρώτα ανεβαίνει στην παρεγκεφαλίδα μετά στον θάλαμο και τέλος στον αισθητικό φλοιό με ταχύτητα 400 m/sec. Στόχος αυτών των αισθητικών ερεθισμάτων είναι να πληροφορήσει τον εγκέφαλο πως στεκόμαστε ή κινούμαστε στον χώρο. Σημαντική πληροφόρηση για τη διατήρηση της ισορροπίας. Διαταραχή της ιδιοδεκτικότητα σημαίνει διαταραχή της ισορροπίας.

Με τη τριβή των πελμάτων ενεργοποιούνται οι 15000 αισθητικοί υποδοχείς, αν αυτό μάλιστα γίνει σε μια συνεδρία τουλάχιστον για περίπου 45 λεπτά της ώρας , τότε πρόκειται για γιγάντια πληροφόρηση του Εγκεφάλου, ενεργοποιώντας με αυτόν τον τρόπο την επίγνωση/συνειδητότητα ολόκληρου του σώματος, γεγονός το οποίο αναμφισβήτητα είναι πολύ σημαντικό. Βέβαια το ίδιο αποτέλεσμα μπορούμε να έχουμε αν βάλουμε κάποιον στο μηχάνημα “power plate”. Φυσικά το ερώτημα που γεννάται είναι: Γιατί να καταβάλει ο θεραπευτής όλη αυτή τη προσπάθεια;

Γιατί απλά ο στόχος μας δεν είναι αυτός, ο στόχος μας είναι η επίδραση σε συγκεκριμένες περιοχές – στόχους.

Πως οι ζώνες στα πόδια συνδέονται με τα όργανα ή διάφορες περιοχές του σώματος και πως η νεύρο-ρεφλεξολογία μπορεί να μειώσει τον πόνο ή πως προάγει τις λειτουργίες του σώματο;

Είναι γνωστό στη νευροφυσιολογία πως ο Εγκέφαλος διατηρεί αντίγραφα όλου σώματος. Υπάρχει αντίγραφο όλου του σώματος στη παρεγκεφαλίδα, στο εγκεφαλικό στέλεχος, στον θάλαμο και στον φλοιό του Εγκεφάλου. Αυτά τα αντίγραφα στα διάφορα τμήματα του Εγκεφάλου δεν είναι όλα ίδια, τα ονομάζουμε “ανθρωπάρια” (Homunculus) και πρόκειται για ομάδα με νευρικά κύτταρα στο σχήμα τμημάτων του σώματος, όπως για παράδειγμα του χεριού ή του ποδιού.
Αναλυτικά:

Παρεγκεφαλίδα: Στο μεσαίο τμήμα της παρεγκεφαλίδας υπάρχει απευθείας σύνδεση με το εγκεφαλικό στέλεχος. Όταν ένα μωρό γεννιέται μόνο το εγκεφαλικό στέλεχος έχει αναπτυχθεί πλήρως. Οπότε το ‘ανθρωπάριο’ στη παρεγκεφαλίδα αντανακλά το έμβρυο, περιέχει ένα αντίγραφο του εμβρύου μέσα στη μήτρα. Η παρεγκεφαλίδα ως γνωστόν ελέγχει όλες τις αυτόματες κινήσεις, την αρμονία στις κινήσεις, τον συντονισμό, και την ισορροπία.

Θάλαμος: Βρίσκεται στον μεσεγκέφαλο, που είναι κατά το ήμισυ ανεπτυγμένος όταν γεννιόμαστε, ενώ το υπόλοιπο αναπτύσσεται στον πρώτο χρόνο της ζωής, άρα περιέχει αντίγραφο ενός παιδιού ενός έτους, δηλαδή το αντίγραφο ενός παιδιού που μπουσουλάει και πάντα πεινά. Αισθητικό τμήμα.

Εγκεφαλικός φλοιός: Όταν γεννιόμαστε δεν υπάρχει φλοιός, αναπτύσσεται μετά τη γέννα και μέχρι την ηλικία των 20 ετών, έχει λοιπόν 20 χρόνια για να αναπτύξει ένα πλήρες αντίγραφο του σώματος, γι’ αυτό στον αισθητικό και κινητικό φλοιό υπάρχει πλήρες αντίγραφο του σώματος.

Όταν λοιπόν αναφέρουμε το ‘ανθρωπάριο’, μιλάμε για μια εικόνα σαν τον άνθρωπο του Ντα Βίντσι, με τα χέρια σε έκταση. Στη παρεγκεφαλίδα το βρίσκουμε αποτυπωμένο ανάποδα χωρίς να γνωρίζουμε τον λόγο.

Ας μη θεωρούμε ότι το ‘ανθρωπάριο’ είναι σταθερό και δεν μεταβάλλεται, αλλάζει συνεχώς, το αντίγραφο αλλάζει συνεχώς, πρόκειται για ένα σύστημα με πλαστικότητα.

Πειράματα έδειξαν ότι αν ερεθίσουμε με ηλεκτρικό ρεύμα τα ακροδάχτυλα των χεριών, η αντανάκλαση τους στο ανθρωπάριο “εκρήγνυται”, αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμη σε περιπτώσεις εκπαίδευσης, αν για παράδειγμα γυμνάσουμε τους δικέφαλους μύες, αυτοί στην αντανάκλαση τους στο αντίγραφο τους στο φλοιό θα εκραγούν. Το ίδιο συμβαίνει και σε βλάβη ιστών. Αποδεδειγμένα σε όλες τις νευροπάθειες, βρίσκουμε τέτοιες ‘εκρήξεις’ στα σημεία που αντιστοιχούν με τα σημεία του σώματος που πάσχουν. Οι εκρήξεις σε σχέση με τον νευροπαθητικό πόνο, έχουν να κάνουν με τους C αισθητικούς νευρώνες, μπορεί αυτό να δηλώνει ότι στον χρόνιο πόνο το αντίγραφο του σώματος στον εγκέφαλο διευρύνεται, εκρήγνυται.

Δεν πρέπει να αντιλαμβανόμαστε το αντίγραφο ως εικόνα, αλλά ως νευρικά κύτταρα που συνδέονται μεταξύ τους. Έρευνες έδειξαν ότι όταν ενεργοποιείται ένα τμήμα του ‘ανθρωπάριου’, για παράδειγμα στον θάλαμο, μπορούμε να εντοπίσουμε αντιδράσεις στο τμήμα του σώματος που αντιστοιχεί (π.χ. στην ουροδόχο κύστη) ή το αντίστοιχο σημείο στο πόδι.

Ερευνητές ενεργοποίησαν σε πιθήκους στο ‘ανθρωπάριο’ τα νευρικά κύτταρα που αντιστοιχούσαν στην ουροδόχο κύστη και διαπιστώθηκε ότι συγκεκριμένοι νευρώνες στο πόδι άρχισαν να αντιδρούν μαζί με την ουροδόχο κύστη. Διάφορες έρευνες έδειξαν επίσης ότι κάθε ‘σημείο’ μπορεί να γνωρίζει τι συμβαίνει στο άλλο ‘σημείο’. Άρα δυσλειτουργίες σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος, αντανακλούν με λεπτομέρειες σε συγκεκριμένες περιοχές του ποδιού. Αν ο μεταβολισμός στο στομάχι αλλάξει, αλλάζει και στο αντίγραφο του στο ‘ανθρωπάριο’, αλλά και ο μεταβολισμός στα κύτταρα του ποδιού επίσης αλλάζει. Γι’ αυτό νιώθουμε σκληρές στη ψηλάφηση τις αντίστοιχες ζώνες στα πόδια, επειδή γίνονται αλλαγές στην υφή.

Να επισημάνουμε επίσης ότι οι ζώνες επικαλύπτονται. Όταν λοιπόν πιέζουμε ένα ‘σημείο’ στη φτέρνα, για να επιδράσουμε στη λεκάνη, ή όταν πιέσουμε στα οστά του ταρσού, μπορεί να επιδράσουμε στη θωρακική περιοχή ή το στομάχι, όταν εργαζόμαστε στα δάκτυλα, μπορεί να επιδράσουμε στο κεφάλι ή τον εγκέφαλο. Όταν προκαλούμε ερεθίσματα σε διαφορετικά σημεία στο πόδι, μπορεί να μεταφερθούν σε διάφορα τμήματα των αντιγράφων του σώματος στον εγκέφαλο. Θυμηθείτε όταν τρίβουμε το πόδι θα επιδράσουμε σε όλα τα ανθρωπάρια στον εγκέφαλο, δεν μπορούμε να επιλέγουμε ένα συγκεκριμένο ανθρωπάριο. Έτσι ενεργοποιεί ταυτόχρονα το ανθρωπάριο στη παρεγκεφαλίδα, άρα ισορροπία, στον θάλαμο που σχετίζεται με την αίσθηση, αλλά και κινητικές αντιδράσεις αφού επιδρά στον ανθρωπάριο στον κινητικό φλοιό.

Γνωρίζουμε λοιπόν ότι τρίβοντας το πόδι μειώνουμε τον πόνο. Αυτό που κάνουμε στη πραγματικότητα είναι να αλλάζουμε τον μεταβολισμό των αισθητικών υποδοχέων στο πόδι. Αλλάζοντας ταυτόχρονα τον μεταβολισμό στα διάφορα ανθρωπάρια στα διάφορα τμήματα του εγκεφάλου.

Επίσης δεν πρέπει να θεωρούμε ότι όταν εφαρμόζουμε μια θεραπεία που αντιστοιχεί για παράδειγμα στη ζώνη του στομάχου, επιδρούμε μόνο εκεί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως βρισκόμαστε στο σώμα, άρα επιδρούμε σε οποιοδήποτε ιστό συνδέεται ή γειτονεύει με τη περιοχή στόχο. Όταν ερχόμαστε σε επαφή με το πόδι ενεργοποιούμε τους αισθητικούς υποδοχείς Merkel, που βρίσκονται στη βασική στιβάδα του επιθηλίου (στιβάδα κυττάρων που σχηματίζουν την επιδερμίδα του δέρματος και την επιπολής στιβάδα των βλεννογόνων και ορογόνων υμένων) συνήθως σε στενή σχέση με τις απολήξεις των νεύρων και τα σωμάτια Vater – Pacini που βρίσκονται στον υποδόριο ιστό του δέρματος, στο περιόστεο, γύρω από τις διαρθρώσεις και στην επιφάνεια των τενόντων και των περιτονιών που δεν είναι μόνο υποδοχείς πίεσης, αλλά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις δονήσεις.

Τι είναι οι τεχνικές “νεύρο-αντανακλαστικής τριβής των μαλακών μορίων” (NSFT);

Πρόκειται για μία τεχνική μαλάξεων που εφαρμόζεται στα μαλακά μόρια της πλάτης, των ποδιών, των χεριών, του αυχένα και της περιοχής του κρανίου. Μικρές κυκλικές τριβές, χρησιμοποιώντας κυρίως τα ακροδάχτυλα, εφαρμόζονται στις ζώνες συνδετικού ιστού μεταξύ των μυών και των οστών, στους χώρους μεταξύ των μυών, κατά μήκος των τενόντων και κατά μήκος των περιφερικών νεύρων. Η κατεύθυνση των τριβών είναι πάντα από το κέντρο προς την περιφέρεια, ακολουθώντας τα τοπικά περιφερικά νεύρα.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει της προσοχής ότι τα περιφερικά νεύρα όπως και η παροχή αίματος και λέμφου, κατευθύνονται προς τους ιστούς στόχο, διαμέσου του συνδετικού ιστού που βρίσκεται μεταξύ των μυών και των οστών αλλά και μεταξύ των μυών.

Εκτός από τις Μακρό-NSFT επί των μακρών οδών των περιφερικών νεύρων υπάρχει επίσης και η εφαρμογή των Μίκρο-NSFT επί των τοπικών νευρικών απολήξεων.

Σκοπός είναι να προκληθεί μία ταχεία νεύρο-αντανακλαστική αντίδραση στα περιφερικά νεύρα ώστε να μεταβληθεί:

– ο μυϊκός τόνος,
– η παροχή αίματος,
– η λεμφική ροή,
– η ροή του αξονοπλάσματος,
– το άλγος.

Εφαρμόζονται για σύντομα χρονικά διαστήματα (5 έως 7 λεπτά). Εάν οι ιστοί στόχος δεν αντιδράσουν σε αυτές τις ώσις με μείωση του μυϊκού τόνου ή με ελάττωση του άλγους, ο θεραπευτής θα παρέμβει σε αυτές τις ζώνες εφαρμόζοντας πιέσεις τα νεύρο-αντανακλαστικά σημεία στο σκελετό του ποδιού.

Τι είναι ο συντονισμός της σπονδυλικής στήλης;

Πρωταρχικός σκοπός είναι η αποκατάσταση της λειτουργικής ικανότητας, δηλαδή η αποκατάσταση της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης. Η σπονδυλική στήλη περιβάλλει τον νωτιαίο μυελό, το πρώτο επίπεδο όπου αποκωδικοποιούνται και ρυθμίζονται τα επώδυνα ή τα πιθανώς επώδυνα ερεθίσματα. Η σπονδυλική στήλη και οι μύες που περιβάλλουν μία ή περισσότερες μοίρες αυτής είναι τα πρώτα που θα αντιδράσουν σε ώσις από τον νωτιαίο μυελό με μεταβολές του μυϊκού τόνου. Επίσης τα περιφερικά νεύρα όλου σχεδόν του σώματος εκφύονται από τον νωτιαίο μυελό κι εξέρχονται από τα μεσοσπονδύλια τρήματα. Επιπλέον η σπονδυλική στήλη είναι η κύρια δομή που εξασφαλίζει καλή στατική και δυναμική κινητική συμπεριφορά.

Η αποκατάσταση της κινητικότητας και της σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης επιδρά:

– σε ολόκληρες τις οδούς του κινητικού ελέγχου,
– στη λειτουργία των περιφερικών νεύρων,
– στη ρύθμιση των νευρικών ώσεων στον νωτιαίο μυελό.

Τεχνικές κινητοποίησης και χειρισμοί σε συγκεκριμένα επίπεδα ή επί περισσότερων επιπέδων μαζί εφαρμόζονται στην σπονδυλική στήλη με τη μορφή περιστροφών, επιμηκύνσεων, διαχωρισμών, υψηλής ταχύτητας ώσεων και τα λοιπά… Όλες αυτές οι τεχνικές συγκαταλέγονται στον όρο “Συντονισμός της Σπονδυλικής Στήλης”.

Με όλες τις ανωτέρω τεχνικές επιδιώκεται να δοθούν ρυθμιστικές ώσις σε διάφορα επίπεδα του νωτιαίου μυελού προκειμένου να μειωθούν τα οχληρά ερεθίσματα στο νωτιαίο κέρας. Επιστημονική βάση του “σπονδυλικού συντονισμού” αποτελεί η θεωρία της πύλης ελέγχου των Melzack και Wall. Εργαζόμενος προσεκτικά ώστε με τις τεχνικές του να διεγείρει μόνο ταχείες εμμύελες νευρικές απολήξεις, ο θεραπευτής θέλει να ελαττώσει τα επώδυνα ερεθίσματα που εισέρχονται στον νωτιαίο μυελό. Ο “συντονισμός της σπονδυλικής στήλης” εφαρμόζεται πάντα χωρίς άλγος και μόνο εάν ο ασθενής αισθάνεται συγκινησιακά άνετα να δεχθεί αυτές τις τεχνικές.

Τι είναι η κινητοποίηση των σπλάχνων (VM);

Οι τεχνικές “κινητοποίησης των σπλάχνων” εφαρμόζονται στην περιοχή της ζώνης του στομάχου. Τα σπλαχνικά όργανα συνδέονται με το μυοσκελετικό σύστημα μέσω της περιτονίας. Τα όργανα αντιδρούν έντονα στις ώσις του ΑΝΣ σε περιπτώσεις παθοφυσιολογικών αντιδράσεων του νευρικού συστήματος σε άλγος. Ειδικά το συμπαθητικό νευρικό σύστημα έχει διάφορες κοινές θέσεις όπου σπλαχνικά και μυοσκελετικά νευρικά ερεθίσματα ενοποιούνται όπως συμβαίνει στο πλάγιο κέρας του νωτιαίου μυελού από τον Α8 έως τον Ο2 και στα παρασπονδυλικά γάγγλια. Τα όργανα μπορεί να αντιδράσουν σε ερεθίσματα άλγους με ελάττωση της κινητικότητας και της λειτουργικότητας τους.

Η εφαρμογή τεχνικών κινητοποίησης στην περιοχή του στομάχου και στο διάφραγμα βοηθάει:

– στην αύξηση της κινητικότητας,
– στη βελτίωση των κινήσεων ολίσθησης στη συνδετική περιτονία,
– στην αύξηση της ροής του αίματος και της λέμφου
– στη διέγερση της δραστηριότητας του πνευμονογαστρικού νεύρου και ως εκ τούτου του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος.

Η συγκεκριμένη κλινική αιτιολόγηση του άλγους και το μοντέλο αντιμετώπισης με “Νευροθεραπεία δια Χειρισμών”.

Όλες οι διαφορετικές τεχνικές εστιάζουν στο να παρέμβουν στα διάφορα τμήματα του νευρικού συστήματος που εμπλέκονται στο άλγος των ασθενών. Αυτά τα τμήματα μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις βαθμίδες: μεταβολές στο ΠΝΣ, μεταβολές στο ΚΝΣ, μεταβολές στο ΑΝΣ και ψυχοσυναισθηματικές μεταβολές.

Σε όλα αυτά τα στάδια ο θεραπευτής μπορεί να παρέμβει χρησιμοποιώντας τα “Νεύρο-αντανακλαστικά Σημεία” στον σκελετό του ποδιού. Ο θεραπευτής θα τα συνδυάσει με τις ειδικές τεχνικές της Νευροθεραπείας. Για το ΠΝΣ ο θεραπευτής μπορεί να προσθέσει “Τεχνικές Νεύρο-αντανακλαστικής Τριβής των Μαλακών Μορίων” και “Συντονισμό της Σπονδυλικής Στήλης”. Για το ΑΝΣ μπορεί επίσης να προσθέσει “Νεύρο-αντανακλαστική τριβή των μαλακών μορίων”, επηρεάζοντας τις ορθοσυμπαθητικές νευρικές απολήξεις στα περιφερικά νεύρα ή τεχνικές “συντονισμού της σπονδυλικής στήλης” στην θωρακική μοίρα για το συμπαθητικό νευρικό σύστημα είτε στην άνω αυχενική περιοχή και στην περιοχή του κρανίου για το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα. Εφαρμόζοντας επιπλέον κινητοποίηση των σπλάχνων μπορεί να επηρεάσει μεταβολές στο ΑΝΣ. Σε όλες αυτές τις παρεμβάσεις τα “Νεύρο-αντανακλαστικά σημεία” παίζουν τον σπουδαιότερο ρόλο.

ΜΟΝΤΕΛΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΝΕΥΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑ ΧΕΙΡΙΣΜΩΝ

Βιβλιογραφία

1. Luger, N.M., Honore, P., Sabino, M.A., Schwei, M.J., Rogers, S.D., Mach, D.B., Clohisy, D.R. & Mantyh, P.W. (2001) Osteoprotegerin diminishes advanced bone cancer pain. Cancer Res, 61, 4038-47.
2. Poole Helen, Glenn Sheila & Murphy Peter (2007) A randomised controlled study of reflexology for the management of chronic low back pain . European Journal of Pain, 11, 878-887.
3. Pujol, L.A. & Monti, D.A. (2007) Managing cancer pain with nonpharmacologic and complementary therapies. J Am Osteopath Assoc, 107, ES15-21.
4. Quinn, F., Hughes, C.M. & Baxter, G.D. (2008) Reflexology in the management of low back pain: a pilot randomised controlled trial. Complement Ther Med, 16, 3-8.
5. Robb, K., Oxberry, S.G., Bennett, M.I., Johnson, M.I., Simpson, K.H. & Searle, R.D. (2008) A Cochrane Systematic Review of Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation for Cancer Pain. J Pain Symptom Manage.
6. Samuel C.A. & Ebenezer I.S. (2007) The effects of reflexology on pain threshold and tolerance in an ice-pain experiment in healthy human subjects’. Forschende Komplementarmedizin , 14, 15.
7. Schwei, M.J., Honore, P., Rogers, S.D., Salak-Johnson, J.L. , Finke, M.P., Ramnaraine, M.L., Clohisy, D.R. & Mantyh, P.W. (1999) Neurochemical and cellular reorganization of the spinal cord in a murine model of bone cancer pain. J Neurosci, 19, 10886-97.
8. Sorkin, L.S., Xiao, W.H., Wagner, R. & Myers, R.R. (1997) Tumour necrosis factor-alpha induces ectopic activity in nociceptive primary afferent fibres. Neuroscience, 81, 255-62.
9. Strang, P. (1998) Cancer pain–a provoker of emotional, social and existential distress. Acta Oncol, 37, 641-4.
10. Thielking, P.D. (2003) Cancer pain and anxiety. Curr Pain Headache Rep, 7, 249-61.
11. Wilkinson, S., Barnes, K. & Storey, L. (2008) Massage for symptom relief in patients with cancer: systematic review. J Adv Nurs, 63, 430-9.
12. Woolf, C.J., Allchorne, A., Safieh-Garabedian, B. & Poole, S. (1997) Cytokines, nerve growth factor and inflammatory hyperalgesia: the contribution of tumour necrosis factor alpha. Br J Pharmacol, 121, 417-24.

Write a Reply or Comment

Your email address will not be published.

TOP
Κέντρο Φυσικοθεραπείας &
Ολιστικής Εναλλακτικής Θεραπευτικής


Phd Χαρίλαος Βογιατζής




Φυσικοθεραπευτής
Mnt Therapist
Βελονιστής
Νευρορεφλεξολόγος