ΣΚΟΛΙΩΣΗ – ΚΥΦΩΣΗ

Τι είναι η σκολίωση, ποιες οι αιτίες που την προκαλούν και πότε πρέπει να αντιμετωπίζεται;

Σκολίωση (από την αρχαία ελληνική λέξη σκολιός= στρεβλός) είναι η πλάγια κλίση του κορμού, σε ένα η περισσότερα επίπεδα. Διαχωρίζεται σε οργανική (αφορά τους σπονδύλους) και λειτουργική (κακή στάση του σώματος).

skoliosi-3

Η οργανική σκολίωση μπορεί να είναι γνωστής η αγνώστου αιτιολογίας. Γνωστής αιτιολογίας είναι οι για παράδειγμα οι συγγενείς σκολιώσεις. Σκολιώσεις που οφείλονται σε ατελή σχηματισμό (ημισπόνδυλοι) ή διαχωρισμό (μπλοκ) των σπονδύλων κατά την διάρκεια της κύησης. Δεν έχουν κληρονομικό υπόβαθρο και παρουσιάζονται ήδη κατά την νηπιακή ηλικία, όπου λόγω του κακού σχηματισμού τους δημιουργείται μια πλάγια κλίση με κορυφαίο σπόνδυλο της γωνίας τον προβληματικό σπόνδυλο.

Άλλες σκολιώσεις γνωστής αιτιολογίας είναι οι νευρομυϊκές σκολιώσεις, που δημιουργούνται συνεπεία ατροφίας ομάδων μυών του κορμού, σε ένα παιδί που πάσχει από μια νευρολογική πάθηση, όπως η εγκεφαλική παράλυση, η Νωτιαία ατροφία, η συριγγομυελία κ.ά.,  ή σκολιώσεις που οφείλονται σε άλλες παθήσεις όπως τα σφηνοειδή κατάγματα των σωμάτων των σπονδύλων, η καταστροφή των σπονδύλων από μικροβιακές φλεγμονές ή όγκους κλπ. Οι σκολιώσεις γνωστής αιτιολογίας αποτελούν μόνο το 20% περίπου των σκολιώσεων γενικά.

29741-1-skoliosi-155445668

Οι περισσότερες είναι οι σκολιώσεις άνευ γνωστής αιτιολογίας (Ιδιοπαθείς) παρ’ ότι η κληρονομικότητα και η γονιδιακή αιτιολογία φαίνεται να είναι η απάντηση.

Οι Ιδιοπαθείς σκολιώσεις αρχίζουν την εμφάνιση τους με μια αδιόρατη αρχικά στροφή, η οποία σιγά- σιγά μεγαλώνει, παρασύροντας τους εκατέρωθεν σπονδύλους και σε φάσεις ταχείας ανάπτυξης σε νήπια, παιδιά ή ιδιαίτερα σε εφήβους αρχίζει να παίρνει κλίση η σπονδυλική στήλη σχηματίζοντας κυρτώματα στην πλάτη (θωρακική σκολίωση) στην μέση (οσφυϊκές σκολιώσεις) ανάμεσα στην πλάτη και στην μέση (θωρακοοσφυϊκές σκολιώσεις) ή και στα δύο (διπλές θωρακικές και οσφυϊκές).

Οι στροφές των σπονδύλων σε συνάρτηση με την κλίση και την συμμετοχή των πλευρών στα θωρακικά κυρτώματα και των μυών στα οσφυϊκά κυρτώματα, δημιουργούν ύβους (καμπούρες) από την πλευρά του κυρτού της καμπύλης.

Συνήθως όλες τις σκολιώσεις έχουμε συνηθίσει να τις κατατάσσουμε ανάλογα με την γωνία (Cobb)  της πλάγιας κλίσης (πράγμα το οποίο εμπεριέχει την μισή αλήθεια για την σκολίωση εφόσον και η στροφή συμμετέχει στην τρισδιάστατη παραμόρφωση). Έτσι λοιπόν έχουμε τις μικρές σκολιώσεις με γωνία μέχρι και 25° τις μεσαίες με γωνία μέχρι 35°, τις μεγάλες μέχρι 45° και τις πολύ μεγάλες περισσότερο από 46°.

Οι σκολιώσεις στην αρχή της εμφάνισής τους και μέχρι τις 25° έχουν ελαστικές ιδιότητες δηλαδή επανέρχονται στα φυσιολογικά όρια μετά από κατάλληλη θεραπεία.

images

Μεγαλώνοντας όμως η γωνία κλίσης και περνώντας αρκετός χρόνος από την εμφάνισή τους δημιουργούν μόνιμες πλαστικές παραμορφώσεις στους σπονδύλους με αποτέλεσμα την αδυναμία επαναφοράς τους έστω και με κατάλληλα θεραπεία. Δηλαδή μπορεί να επανέλθει η γωνία κλίσης και η στροφή αλλά όχι η παραμόρφωση των σπονδύλων πράγμα το οποίο σημαίνει θα πρέπει ο ασθενής να είναι σε μόνιμη συντήρηση του αποτελέσματος.

Έτσι λοιπόν σε όλες τις σκολιώσεις θα πρέπει να επεμβαίνουμε ιδιαίτερα έγκαιρα και αποτελεσματικά πριν δημιουργηθούν μη αναστρέψιμες βλάβες.

Η θεραπεία βασίζεται σε ειδικούς κηδεμόνες που με κατάλληλες πιέσεις σε διαφορετικά επίπεδα να εξουδετερώνουν την κλίση και την στροφή της σκολίωσης.

Η εκτέλεση ειδικών προγραμμάτων ασκήσεων για την σκολίωση όπως οι μέθοδοι Schroth και S.E.A.S. μεγιστοποιούν το αποτέλεσμα που είναι η εξουδετέρωση της σκολίωσης και η διατήρηση της μέχρι την οστική ωρίμανση.

Μετά από πολλά χρόνια, συνήθως 15 με 20 μετά την οστική ωρίμανση και ειδικά σε γυναίκες μετά από εγκυμοσύνες και αύξηση βάρους, συνθηκών εργασίας κλπ η σκολίωση αυξάνεται δραματικά.

Αυτό συμβαίνει λόγω του ότι το κέντρο βάρους του σώματος περνώντας από το κοίλο της καμπύλης αρχίζει να συνθλίβει και να παραμορφώνει τους δίσκους με αποτέλεσμα την αύξηση της γωνίας, την πλαγιολίσθηση των σπονδύλων και την εκφύλιση των οπισθίων σπονδυλικών αρθρώσεων με συνέπεια τον πόνο. Έτσι έχουμε την λεγόμενη Σκολίωση ενηλίκων.

Σε κάθε περίπτωση η θεραπεία πρέπει να είναι συντηρητική με ειδικά προγράμματα και ειδικούς κηδεμόνες Σκολίωσης, που σκοπό έχουν να εξαλείψουν τον πόνο και να επαναφέρουν την αισθητική συμμετρία του σώματος.


Τι είναι η νόσος

Όταν η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης υπερβεί την φυσιολογική κύρτωση 20° – 40° (μοίρες) τότε μιλάμε για την παθολογική κατάσταση που λέγεται κύφωση.

Πού οφείλεται η νόσος – Αίτια – Παράγοντες που την πυροδοτούν

Η κύφωση ή «καμπούρα» παρατηρείται στα νεογνά, την παιδική και τη γεροντική ηλικία. Καταστάσεις συγγενείς (δηλαδή με τη γέννα) όπως η συνοστέωση ή η μη ανάπτυξη τμήματος ενός σπονδύλου μπορούν να δημιουργήσουν κύφωση ή κυφωσκολίωση στα νεογνά. Στην παιδική και εφηβική ηλικία η κύφωση μπορεί να εμφανιστεί μόνη της ή να συνοδεύει τη σκολίωση ως κυφοσκολίωση. Η ιδιοπαθής κύφωση είναι αγνώστου αιτιολογίας. Υπάρχει επίσης κύφωση στη γεροντική ηλικία λόγω οστεοπόρωσης της σπονδυλικής στήλης. Επίσης κατάγματα συμπιεστικά στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης μπορούν να δημιουργήσουν κύφωση τραυματικής αιτιολογίας.

Επιδημιολογικά στοιχεία

Σε ποσοστό 1-2 %  στην παιδική ηλικία παρατηρείται η κύφωση. Στη γεροντική ηλικία η κύφωση είναι συνήθης με περισσότερη συχνότητα στο γυναικείο φύλο (λόγω οστεοπόρωσης).

Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα

Συνήθως δεν υπάρχουν ιδιαίτερα συμπτώματα στην κύφωση παρά σε μεγάλες κυφώσεις (τοπικός πόνος και δυσκολία στην αναπνοή). Η εμφάνιση της κύρτωσης (καμπούρας) είναι αυτό που παρατηρούν οι γονείς στην παιδική ηλικία. Στις μεγάλες ηλικίες είναι εμφανής η κύφωση.

Διάγνωση της νόσου – Εξετάσεις

Η διάγνωση της κύφωσης γίνεται με κλινική εξέταση από ειδικό ιατρό. Σημαντικές εξετάσεις για τη διάγνωση της κύφωσης είναι η ακτινογραφία, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία της περιοχής.

Ποιες είναι οι επιπλοκές

Σε περίπτωση μεγάλης κύφωσης είναι δυνατό να υπάρξουν επιπλοκές από το αναπνευστικό σύστημα (λοιμώξεις λόγω κακού αερισμού των πνευμόνων).

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

 
Η θεραπεία για τις κυφώσεις συνήθως στην αρχή είναι συντηρητική, δηλαδή ασκήσεις διάτασης, φυσικοθεραπεία και ανάλογα με την περίπτωση εφαρμογές ναρθήκων και κηδεμόνων. Επίσης είναι σημαντική η θεραπεία του αιτίου (εφόσον το γνωρίζουμε) της κύφωσης (π.χ. οστεοπόρωσης). Σε περιπτώσεις μεγάλης κύφωσης ή τραυματικής ή μεγάλης οστεοπορητικής κύφωσης η χειρουργική θεραπεία μπορεί να έχει ένδειξη. Εγχειρήσεις όπως οι σπονδυλοδεσίες διατατικού τύπου και η κυφοπλαστική χρησιμοποιούνται για τις περιπτώσεις αυτές.

Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο – Πρόγνωση

Στα πλαίσια προφύλαξης η συντηρητική αγωγή στη νεανική ηλικία έχει πιθανότητες να μειώσει τη χειρουργική αποκατάσταση. Επίσης, η θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι πάρα πολύ σημαντική για την πρόληψη της κύφωσης.
Δρ. Πάνος Ευσταθίου, Ορθοπαιδικός Χειρουργός
Μανωλίδου Ζαχαρούλα, R.N., M.Sc.

Write a Reply or Comment

Your email address will not be published.

TOP
Κέντρο Φυσικοθεραπείας &
Ολιστικής Εναλλακτικής Θεραπευτικής


Phd Χαρίλαος Βογιατζής




Φυσικοθεραπευτής
Mnt Therapist
Βελονιστής
Νευρορεφλεξολόγος