ΣΚΕΛΕΤΙΚΟ & ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΚΑΘΗΛΩΜΕΝΟΣ ΩΜΟΣ (FROZEN SHOULDER)

ΟΡΙΣΜΟΣ

Κλινική οντότητα με κύρια χαρακτηριστικά αιφνίδιο πόνο στον ώμο και περιορισμό των κινήσεων της άρθρωσης τόσο των ενεργητικών όσο και των παθητικών χωρίς παθολογικά ευρήματα στις ακτινογραφίες.

1

ΑΙΤΙΑ

Άγνωστα. Έχουν ενοχοποιηθεί η μακροχρόνια ανενεργησία του ώμου. Ο οξύς ή χρόνιος τραυματισμός, η τενοντίτιδα του υπερακάνθιου ή της μακράς κεφαλής του δικέφαλου κ.α.

2

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ

Η άσηπτη φλεγμονή και συρρίκνωση του θυλάκου, που οδηγεί σε μεγάλο περιορισμό των κινήσεων της άρθρωσης.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η ακτινολογική εικόνα του ώμου είναι αρχικά φυσιολογική, αργότερα όμως η κεφαλή του βραχιονίου παρουσιάζει οστεοπόρωση και βρίσκεται ψηλότερα στην άρθρωση, ελαττώνεται δηλαδή η απόσταση ανάμεσα στο ακρώμιο και την κεφαλή.

ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΘΗΣΗΣ

3

Η πάθηση παρουσιάζει συνήθως σε άτομα 40-60χρόνων.

Σε 3 φάσεις:

α) οξεία
β) χρόνια ή υποξία
γ) φάση αποκατάστασης

Η χρονική διάρκεια του καθηλωμένου ώμου κυμαίνεται από 6 μήνες μέχρι 2 χρόνια.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΟΞΕΙΑ ΦΑΣΗ
Ανάρτηση του μέλους με τριγωνικό επίδεσμο και δίνονται παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ψυχρά επιθέματα (σπανιότερα θερμά). Διαθερμίες για αναλγησία. Ενεργητικές ασκήσεις στην περίοδο δράσης των φαρμάκων. Σπάνια έρχονται στα φυσικοθεραπευτήρια σ’ αυτήν τη φάση.

ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΣΗ
Χειρισμοί για την κινητοποίηση της άρθρωσης (manipulation) με ή χωρίς νάρκωση, ύστερα από διάταση ή και ρήξη του θυλάκου για αποκατάσταση κινητικότητας του ωμού με προσοχή γιατί υπάρχει κίνδυνος κατάγματος του βραχίονα κατά τους χειρισμούς. Ακολουθεί συστηματική φυσικοθεραπεία.


Αυχενικό Σύνδρομο, Οσφυαλγία, Τενοντίτιδες

Οι μυοσκελετικές παθήσεις καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα διαταραχών της υγείας των ανθρώπων. Οι κυριότερες εκδηλώσεις τους αφορούν κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης τμημάτων της σπονδυλικής στήλης (αυχένα, ράχης, οσφυϊκής μοίρας) αλλά και παθήσεις των άνω και κάτω άκρων, των ώμων, καρπών κ.ά.
Ο όρος «Κάκωση λόγω Επαναλαμβανόμενης Καταπόνησης» χρησιμοποιείται κατά κανόνα για να δηλώσει μυοσκελετικές παθήσεις (ΜΣΠ) που οφείλονται σε εργασία ή σε κακή στάση κατά τη διάρκεια αυτής. ?τομα που η εργασία τους περιλαμβάνει την άρση ή μεταφορά μεγάλου βάρους, επίμονες στάσεις του σώματος και έντονα επαναλαμβανόμενες κινήσεις αλλά και άτομα που έχουν σωματικό βάρος μεγαλύτερο του φυσιολογικού παρουσιάζουν συχνά μυοσκελετικά προβλήματα.
Αυχενικό Σύνδρομο
Γενικά
Ορίζεται ως το σύνολο των κλινικών, παθολογικών και ανατομικών εκδηλώσεων (αποκλειστικά μηχανικής-εκφυλιστικής αιτιολογίας), που έχουν έδρα την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης (ΑΜΣΣ).
Αίτια
  • Επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί της αυχενικής μοίρας, με αποτέλεσμα την εκφύλιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
  • Θλάση μυός στην αυχενική μοίρα.
  • Απότομη ή βίαιη κίνηση λόγω τροχαίου ατυχήματος.
  • Επαναλαμβανόμενη «κακή» στάση κατά την εργασία (σύνδρομο κακής στάσης – posture syndrome).
  • Αυχενική δισκοπάθεια – δισκοκήλη.
Συμπτώματα
  • Πόνος στον αυχένα με επέκταση στην ινιακή χώρα.
  • Πόνος στον ώμο ή/και το χέρι.
  • Περιορισμός των κινήσεων της κεφαλής.
  • Υποτροπιάζουσα αυχεναλγία.
  • Διαταραχές ισορροπίας (ίλιγγος, ζάλη, εμβοές ώτων), διαταραχή της όρασης, καρηβαρία.
  • Νευρολογικά συμπτώματα στα άνω και κάτω άκρα (αιμωδία – μυρμήγκιασμα).
Αντιμετώπιση – Θεραπεία
  • Αναγνώριση και αξιολόγηση του μεγέθους του προβλήματος.
  • Μείωση των δραστηριοτήτων, αλλά όχι ακινητοποίηση.
  • Τοποθέτηση κατάλληλου αυχενικού κολάρου.
  • Χρήση αυχενικού ορθοπαιδικού – ανατομικού μαξιλαριού.
  • Χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά), από του στόματος και τοπικά.
  • Φυσικοθεραπεία (τοποθέτηση κολάρου, εφαρμογή θερμών επιθεμάτων, μαλάξεις).
  • Μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων επιβάλλεται εφαρμογή ειδικών ασκήσεων, με σκοπό τη βελτίωση της κινητικότητας του αυχένα και των άνω άκρων καθώς και την ενδυνάμωση της περιοχής.
  • Όταν δεν υπάρχει ύφεση των συμπτωμάτων, προτείνεται χειρουργική θεραπεία.
Θυμήσου!
Αποφυγή βαριάς σωματικής εργασίας και αφύσικης στάσης του σώματος. Πολύωρη ακινησία και μικροτραυματισμοί της αυχενικής μοίρας μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Σπασμωδικό ραιβόκρανο (δυσκαμψία του αυχένα)
Γενικά
Ακούσια τονική σύσπαση (συστολή) ή διαλείποντες σπασμοί των πλάγιων ή οπίσθιων αυχενικών μυών.
Αίτια
Πιστεύεται ότι προκαλείται από σύσπαση του στερνοκλειδομαστοειδή μυ. Δυσκινησία, υπερθυρεοειδισμός, λοιμώξεις του ΚΝΣ ή όγκοι στα οστά και τους μαλακούς ιστούς του αυχένα μπορεί να μιμηθούν το σύνδρομο.
Δυσκαμψία του αυχένα μπορεί επίσης να προκληθεί από πρόπτωση μεσοσπονδύλιου δίσκου ή από κάκωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
1899...-700x466
Συμπτώματα
  • Εμφανίζεται μεταξύ των 30 και 60 ετών και με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες. Χαρακτηρίζεται από επώδυνους μυϊκούς σπασμούς στη μία πλευρά του αυχένα.
  • Η νόσος μπορεί να είναι προσωρινή και ήπια, αλλά μπορεί να γίνει και χρόνια, προκαλώντας ακινησία και παραμόρφωση.
  • Στις ήπιες καταστάσεις (ξεκίνημα της πάθησης σε νεαρότερη ηλικία) το 10 – 20% αναρρώνει μέσα στα 5 χρόνια από τη στιγμή της εμφάνισης της νόσου.
  • Το 1/3 των περιπτώσεων εμφανίζει δυστονία σε άλλα σημεία (βλέφαρα, πρόσωπο, σαγόνι, χέρι). Οι ακούσιες κινήσεις (π.χ. οι σπασμοί) εξαφανίζονται στη διάρκεια του ύπνου.
Διάγνωση
Στα νεογνά, πρέπει να ελέγχεται ο λαιμός για ασυμμετρία και ανώμαλη δομή. Αιμάτωμα του στερνοκλειδομαστοειδή μυ μπορεί να εμφανισθεί αρκετές ημέρες μετά τη γέννηση και να εξελιχθεί σε ινώδη τους επόμενους μήνες.
Αντιμετώπιση
Η εκ γενετής νόσος πρέπει να αντιμετωπίζεται αμέσως μέσα στους πρώτους μήνες ζωής, αρχικά με έντονη φυσικοθεραπεία. Σε περίπτωση που η φυσικοθεραπεία δεν είναι αποτελεσματική, ενδείκνυται χειρουργικός διαχωρισμός του συσταλμένου στερνοκλειδομαστοειδή μυ και των γύρω μαλακών ιστών.
Στο ραιβόκρανο ενηλίκων η πρόγνωση είναι θετική για τη διόρθωση ορθοπαιδικών ανωμαλιών στο λαιμό, ενώ οι δευτερεύοντες σπασμοί από νευρολογικές διαταραχές είναι δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν και μπορεί να επιμείνουν.
Ο σπασμός αναστέλλεται προσωρινά με φυσικοθεραπεία και μαλάξεις. Οι δυστονικές κινήσεις υποχωρούν μόνο στο 25-30% των περιπτώσεων με χορήγηση φαρμακευτικών σκευασμάτων (π.χ. αντιχολινεργικά).
Πολλαπλές εγχύσεις τοξίνης τύπου Α (botox) στους δυστονικούς μύες του αυχένα βελτιώνουν τη θέση της κεφαλής και μειώνουν τους επώδυνους μυϊκούς σπασμούς. Η θεραπεία μπορεί να χάσει την αποτελεσματικότητά της, στην περίπτωση που αναπτυχθούν αντισώματα κατά της τοξίνης.
Η επιλεκτική απονεύρωση των αυχενικών μυών θεωρείται ως η περισσότερο επιτυχημένη θεραπευτική προσέγγιση.
 images (3)
Οσφυαλγία ή ραχιαλγία (lumbago)
Γενικά
Οσφυαλγία ή ραχιαλγία είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον πόνο στην κατώτερη περιοχή της ράχης. Σε αρκετές περιπτώσεις, χαρακτηρίζεται ως «μη ειδική ραχιαλγία», αφού ο πόνος υποχωρεί με την ανάπαυση και τη λήψη αναλγητικών φαρμάκων από τον ασθενή πριν προλάβει να υποβληθεί στις ειδικές εξετάσεις που του έχει υποδείξει ο γιατρός.
Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς (π.χ. αιφνίδιος και έντονος) ή χρόνιος (διαρκεί περισσότερο από τρεις μήνες).
Ο οξύς πόνος μπορεί να προκληθεί από άρση αντικειμένων μεγάλου βάρους, κατάχρηση κινήσεων ή έλλειψη σωματικής άσκησης ή εκπαίδευσης.
Αίτια
Στην οξεία οσφυαλγία ο πόνος μπορεί να προκαλείται από:
  • Βλάβη κάποιας οστικής άρθρωσης της σπονδυλικής στήλης (τραύμα κάμψης ή πτώση στα πόδια).
  • Διάταση κάποιου συνδέσμου, μυϊκή θλάση ή πρόπτωση μεσοσπονδύλιου δίσκου.
  • Επισκληρίδιο απόστημα.
  • Νόσο του ισχίου.
Στη χρόνια οσφυαλγία ενδέχεται ύπαρξη:
  • Οστεοαρθρίτιδας.
  • Αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας.
  • Οστεομυελίτιδας.
  • Νεοπλασματικών ή μεταστατικών νοσημάτων
άλλες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν οσφυαλγία είναι οι ακόλουθες:
  • Πεπτικό έλκος και όγκοι του παγκρέατος.
  • Ελκώδης κολίτιδα.
  • Όγκοι του κόλου.
  • Χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα της πυέλου.
  • Ενδομητρίωση.
  • Καρκίνος των ωοθηκών ή της μήτρας κ.ά.
Όλες οι περιπτώσεις πόνου στην περιοχή της ράχης πρέπει να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, αφού μπορεί να σημαίνουν την έναρξη προβλήματος σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος.
 29741-1-skoliosi-155445668
Συμπτώματα
  • Ήπιος έως σοβαρός πόνος κατά μήκος του κατώτερου τμήματος της πλάτης, που πολλές φορές επεκτείνεται στους γλουτούς στο πίσω μέρος των μηρών (ισχιαλγία) και στη βουβωνική χώρα.
  • Αίσθημα αιμωδίας (μυρμήγκιασμα) ή νυγμών στους γλουτούς ή στο πόδι.
  • Δυσκαμψία νωρίς το πρωί και πόνος στον αυχένα.
  • Ανώμαλη στάση του σώματος και περιορισμός των κινήσεων.
Σημεία επικινδυνότητας
  • Ξαφνική ανικανότητα ελέγχου της ουροδόχου κύστης ή της εντερικής κινητικότητας.
  • Αίσθημα αιμωδίας (μυρμήγκιασμα) στην κατώτερη περιοχή της ράχης, στους γλουτούς ή τα κάτω άκρα.
  • Οξύς πόνος που συνοδεύεται από αδυναμία ή μυϊκή ατροφία του ενός ή και των δύο κάτω άκρων.
Τα προειδοποιητικά συμπτώματα υποδεικνύουν στένωση του σπονδυλικού σωλήνα με συμπίεση των νωτιαίων ριζών.
33
Αντιμετώπιση
Η αντιμετώπιση βασίζεται στη:
  • Χορήγηση αναλγητικών από του στόματος και τοπικά.
  • Μείωση των φλεγμονών.
  • Ενδυνάμωση της πλάτης.
  • Αποφυγή τραυματισμού.
Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν χωρίς λειτουργικές απώλειες.
Οι ασθενείς πρέπει να επικοινωνούν με το γιατρό, στην περίπτωση που δεν υπάρχει ύφεση του πόνου και της φλεγμονής 72 ώρες μετά την οποιαδήποτε θεραπεία.
Θεραπεία
  • Παρότι η χρήση ψυχρών και θερμών επιθεμάτων δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι παρέχει άμεση λύση σε τυχόν τραυματισμό της κατώτερης περιοχής της ράχης, εντούτοις οι κομπρέσες μπορεί να μειώσουν τον πόνο και τη φλεγμονή, επιτρέποντας μεγαλύτερη κινητικότητα σε μερικά άτομα.
Αμέσως μετά τον τραυματισμό, οι ασθενείς πρέπει να εφαρμόσουν για 20 λεπτά κρύο επίθεμα ή κομπρέσααρκετές φορές την ημέρα. Έπειτα από 2-3 ημέρες εφαρμογής ψυχρών επιθεμάτων πρέπει να τοποθετείταιθερμό επίθεμα για σύντομο χρονικό διάστημα, με σκοπό τη χαλάρωση των μυών και την αύξηση της ροής του αίματος. Τα ζεστά μπάνια επίσης βοηθούν τη μυϊκή χαλάρωση.
massageςιδε
  • Ανάπαυση στο κρεβάτι το πολύ 1-2 ημέρες.
Τα άτομα που συνεχίζουν τις δραστηριότητές τους εμφανίζουν μεγαλύτερη ευλυγισία από εκείνα που παραμένουν στο κρεβάτι για 1 βδομάδα (αναφορές υποστηρίζουν ότι παρατεταμένη παραμονή στο κρεβάτι μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση του πόνου αλλά και σε δευτερεύουσες επιπλοκές, όπως κατάθλιψη, μείωση μυϊκού τόνου, θρόμβωση).
Οι ασθενείς πρέπει να αναλαμβάνουν δραστηριότητα όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
  • Η άσκηση είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος ταχείας ανάρρωσης, ιδιαίτερα στα άτομα με σκελετικές ανωμαλίες.
Οι φυσικοθεραπευτές προτείνουν ήπιες ασκήσεις (π.χ. βάδισμα, κολύμπι) που βελτιώνουν το συγχρονισμό και αναπτύσσουν μυϊκή ισορροπία. Οποιαδήποτε δυσφορία στην αρχή των ασκήσεων πρέπει να υποχωρήσει με την ενδυνάμωση των μυών. Σε περίπτωση που ο πόνος ή η ενόχληση διαρκεί περισσότερο από 15 λεπτά κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, ο ασθενής πρέπει να σταματήσει αμέσως την άσκηση και να ενημερώσει το γιατρό.
massageςιδε
  • Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνουν το γιατρό πριν από τη χρήση φαρμάκων.
Σε οξύ πόνο της μέσης:
  • Συνιστάται η λήψη αναλγητικών, μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών (π.χ. νιμεσουλίδη, δικλοφενάκη) ή μυοχαλαρωτικών (θειοκολχικοσίδη, ορφεναδρίνη), από του στόματος και τοπικών.
  • Ο ασθενής πρέπει να παραμένει ενεργός μέσα στα όρια ανοχής του πόνου.
  • Η ξεκούραση και ο ύπνος να γίνεται σε επίπεδη επιφάνεια.
Σε χρόνιο πόνο της μέσης:
  • Αν ο πόνος είναι μεγάλης χρονικής διάρκειας, να ενημερώνεται ο γιατρός.
  • Ο φυσικοθεραπευτής προτείνει μαλάξεις που μπορεί να ανακουφίζουν από τον πόνο, αλλά δεν έχουν μακρά διάρκεια.
  • Δεν υπάρχει ένδειξη ότι η χρήση αντικαταθλιπτικών, ελκυσμού ή ενδορραχιαίων ενέσεων έχει αποτελεσματική δράση.
Πρόληψη
Τα προγνωστικά για τα άτομα που υποφέρουν από οσφυαλγία είναι θετικά εφόσον υπάρχει έγκαιρη αντιμετώπιση και ο ασθενής συνεχίζει να είναι -όσο το δυνατόν- ενεργός (δραστήριος).
Η πλειοψηφία των ανθρώπων έχει υγιή σπονδυλική στήλη και είναι σημαντικό να διατηρείται έτσι με ελεγχόμενες ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών της πλάτης και του στομάχου.

Write a Reply or Comment

Your email address will not be published.

TOP
Κέντρο Φυσικοθεραπείας &
Ολιστικής Εναλλακτικής Θεραπευτικής


Phd Χαρίλαος Βογιατζής




Φυσικοθεραπευτής
Mnt Therapist
Βελονιστής
Νευρορεφλεξολόγος